Nazwy krakowskich dzielnic, którymi się z rozmysłem posługuję, były na przestrzeni ostatnich 50 lat narażone na wiele niebezpieczeństw. Ze zniknięciem włącznie.
Piąty tegoroczny spacer poprowadzi nas przez okolice Krakowa, które z powodu konsekwentnie i roztropnie prowadzonej od niemal stu lat polityki urbanistycznej stały się ulubioną dzielnicą mieszkaniową krakusów. To Nowa Wieś Narodowa.
Na trasie ostatniej wędrówki tegorocznej edycji "Spacerownika" znalazło się miejsce dla fabryki czekolady, cmentarza i akcentów z Dalekiego Wschodu.
- Nazywam się... i chciałbym/chciałabym jeszcze dodać, że... - słyszeliśmy wielokrotnie w trakcie piątego spaceru z Gazetą.
Nasz piąty tegoroczny spacer zaczynamy w Łobzowie, niegdyś wsi słynnej ze swoich ogrodów przez lata zapewniających mieszkańcom Krakowa dostawy świeżych owoców i warzyw.
Dzisiejsze nasze spotkanie pełni równocześnie dwie funkcje: jest uzupełnieniem spaceru po Podgórzu z zeszłego roku, zapamiętanego zapewne przez część z Państwa, a także ukłonem w stronę tego niesprawiedliwie traktowanego miasta, które do roku 1915 z powodzeniem radziło sobie bez Krakowa. Miało nawet własną - starszą od krakowskiej - elektrownię.
Na zielonym świetle przekraczamy jezdnię ulicy Kamieńskiego, by dla oddalenia się od hałasu drogi zanurzyć się w zieleń tej pięknej dziś dzielnicy. Ulicami Szczęśliwą, Poprzeczną, a następnie Mochnackiego dotrzemy do jezdni osi dawnej wsi - ul. Malborskiej. Po jej przekroczeniu wejdziemy na tereny dworskie.
Tak zielono i tak gorąco na spacerze z "Gazetą" jeszcze nie było. W iście letniej aurze przemierzyliśmy część Podgórza, Woli Duchackiej i Łagiewnik.
Czwarty spacer z "Gazetą" już w niedzielę 24 maja. Po Podgórzu, Woli Duchackiej i Łagiewnikach oprowadzi nas ponownie Konrad Myślik, którego barwnego stylu opowiadania faktów historycznych można było zakosztować na pierwszym tegorocznym spotkaniu 'Z Kleparza do Wielopola'.
Obecność Żydów w Krakowie sięga wieków średnich. Podczas gdy na zachodzie Europy byli wypędzani lub poddawani przymusowej chrystianizacji, w Polsce przez wieki respektowano ich styl życia, odrębność religijną, zwyczaje, język i specyfikę społeczno-gospodarczą. Mogli rozwijać kulturę i oświatę, kultywować swoje tradycje.
Z ul. Bocheńskiej wracamy na pl. Wolnica i kierujemy się do ul. Krakowskiej. Przechodzimy na jej drugą stronę. Idziemy w kierunku Wisły i skręcamy w ul. Skawińską, pierwszą po prawej stronie.
